Laureat wyróżniony został „za bezkompromisową przenikliwość, która ukazała człowieka w obliczu poważnych konfliktów świata”.

Podczas ceremonii wręczania nagrody w Sztokholmie Miłosz mówił: „Jestem częścią polskiej literatury, która jest względnie mało znana w świecie, gdyż jest niemal nieprzetłumaczalna. Porównując ją z innymi literaturami, mogłem ocenić jej niezrównaną dziwaczność. Jest to rodzaj tajnego bractwa, mającego własne obrzędy obcowania z umarłymi, gdzie płacz i śmiech, patos i ironia współistnieją na równych prawach”.

Czesław Miłosz – poeta, eseista, tłumacz, profesor uniwersytetów amerykańskich – w swojej twórczości łączył głęboką refleksję nad historią z wrażliwością na codzienność. 

Autor „Zniewolonego umysłu”, „Doliny Issy” czy „Traktatu poetyckiego” pozostaje jednym z najważniejszych głosów polskiej literatury XX wieku.

Czesław Miłosz, Fotografia z archiwum Aleksandra Janty, autor nieznany. – Skan z książki: Aleksander Janta, Lustra i reflektory, 1982. – Domena publiczna

Źródło: Wikipedia