20. rocznica śmierci Zdzisława Beksińskiego

 

 

Nieustannie eksperymentował. Był jednym z najbardziej hejtowanych twórców. Wytaczano przeciw niemu krzywdzące zarzuty. Beksiński to zjawisko we współczesnej sztuce.

                                        Dr Jarosław Serafin, dyrektor Muzeum Historycznego w Sanoku dla PAP

 

 

Urodził się 24 lutego 1929 roku w Sanoku. Od 1947 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. W 1955 roku powrócił wraz z żoną Zofią w rodzinne strony i rozpoczął artystyczną przygodę. Latem 1977 roku przeniósł się z rodziną do Warszawy, gdzie zmarł tragicznie 21 lutego 2005 roku (został zamordowany we własnym mieszkaniu).

Tworzył odważne, niepokojące prace, które przemawiają do odbiorcy wyrobionego artystycznie, ale też masowego. Artysta TOTALNY – przez całe życie realizował znakomite rysunki, ma wielki dorobek w zakresie fotografii artystycznej, wspaniały rzeźbiarz, autor wyjątkowych grafik. Już jako człowiek dojrzały zainteresował się grafiką komputerową – szukał nowych rozwiązań, bawił się technologią. Przy pracy zawsze towarzyszyła mu muzyka rockowa, jazzowa i klasyczna. Śmierć, przemijanie, marzenia senne, mary, koszmary to tematy dzieł artysty. Częsty u Beksińskiego jest motyw architektury (był architektem), katedry, ale też motyw krzyża. Skłaniał ludzi do refleksji nad swymi dziełami, dawał im swobodę interpretacji poprzez zaniechanie nadawania tytułów. Malował dla siebie, najchętniej nie sprzedawałby swoich prac. Człowiek niezwykle skromny, nieśmiały, serdeczny, z dużym poczuciem humoru i człowiek sukcesu – obraz Postać został sprzedany za rekordową kwotę 1 mln 900 tys. zł.

W 2012 roku przy Muzeum Historycznym w Sanoku powstała Galeria Zdzisława Beksińskiego. W zbiorach placówki znajduje się ponad pięć tysięcy eksponatów związanych z artystą. Są to rysunki, fotografie, największy w Polsce i na świecie zbiór fotomontaży oraz wykonanych w różnych technikach grafik i obrazów sztalugowych.

W 2016 roku pojawił się film „Ostatnia rodzina” w reżyserii J. P. Matuszyńskiego o warszawskich losach rodziny Beksińskich.

Sztuka Beksińskiego cieszy się wielką popularnością. Jest ponadczasowa i międzypokoleniowa.