29 stycznia obchodzimy 100. rocznicę śmierci Władysława Bełzy – polskiego poety neoromantycznego, piszącego w duchu patriotycznym, który dzięki swojemu zaangażowaniu w rozwijanie polskiej kultury zyskał przydomek „piewcy polskości”.
Bełza zadebiutował literacko w latach 60. XIX wieku. Przez pewien czas wiódł tułacze życie. Mieszkał we Włoszech, Szwajcarii i Francji. W 1870 roku wrócił na ziemie polskie i osiedlił się w Wielkopolsce. Walczył z germanizacją prowadzoną przez pruskiego zaborcę oraz współtworzył polską prasę i teatr. Konsekwencją tej działalności był nakaz opuszczenia terytorium Cesarstwa Niemieckiego. Zamieszkał we Lwowie, w którym pozostał do końca swojego życia.
Wiele jego wierszy, pisanych w tonie patriotyczno-wychowawczym, było adresowanych do polskiej młodzieży i dzieci, np. „Katechizm polskiego dziecka”, „Cnoty kardynalne”, „Co kochać?”, „Czem będę?”, „Legenda o garści ziemi polskiej”, „Marsz skautów”, „Modlitwa za Ojczyznę”, „O celu Polaka”, „Polska mowa”, „Ziemia rodzinna”.
Projekt jest realizowany w ramach programu 2.1 E-usługi, Poddziałanie 2.1.1 E-usługi dla Mazowsza, typ projektów Informatyzacja bibliotek, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2014-2020.
