Świadectwa ocalone w ostatniej chwili: Relacja ze spotkania z Adamem Zadwornym

Sala Mediateki eMka wypełniła się niemal do ostatniego miejsca. Choć od katastrofy promu Jan Heweliusz minęły dekady, temat ten wciąż pulsuje w zbiorowej pamięci, co udowodniła frekwencja na spotkaniu z Adamem Zadwornym. Już od pierwszych minut wydarzenia czuć było, że nie będzie to jedynie promocja książki, ale poruszająca lekcją historii o polskiej żegludze i kruchym ludzkim życiu. Od pierwszych minut w powietrzu unosiło się napięcie, a każda kolejna opowieść autora pogłębiała skupienie publiczności.

Autor poświęcił znaczną część spotkania na przybliżenie kulis powstawania swojej publikacji. Podkreślał, że praca nad „Heweliuszem” była procesem żmudnym i niezwykle delikatnym. Najbardziej wstrząsającym elementem spotkania była relacja autora z walki o dokumentację prawdy. Zadworny uświadomił zebranym, jak mało czasu zostało na wysłuchanie bezpośrednich świadków. Z katastrofy ocalało zaledwie dziewięć osób, a reporterowi udało się porozmawiać już tylko z pięcioma z nich. Troje ocalałych już nie żyje, z czwartą osobą kontakt był niemożliwy ze względu na chorobę Alzheimera. Dotarcie do pozostałej piątki wymagało od reportera nie tylko cierpliwości, ale i niezwykłej wrażliwości. Rozmowy te były bolesnym powrotem do traumy, którą trudno ubrać w słowa nawet po wielu latach.

Podczas sesji pytań czytelnicy drążyli szczegóły katastrofy i kulisy śledztwa reporterskiego. Pytano o to, jak po latach oddzielić fakty od narosłych mitów i jak wyglądało docieranie do prawdy ukrytej w archiwach i ludzkich wspomnieniach.

Sam Adam Zadworny nie krył zaskoczenia tak liczną frekwencją. Przyznał szczerze, że obawiał się, iż w mieście oddalonym od wybrzeża temat morskiej tragedii może nie wzbudzić aż takiego zainteresowania. Rzeczywistość okazała się jednak inna – sala eMki udowodniła, że pamięć o „Heweliuszu” jest żywa w całej Polsce.